Enkele leugens van de tegenstanders van CrossFit

zo CrossFit blijft zich wereldwijd uitbreiden, en dat geldt ook voor de gemeenschap van critici van dit programma. Het lijkt erop dat het bekritiseren of tekenen van gebreken uit dit trainingsprogramma net zo populair is als het oefenen ervan. Er zijn altijd mensen die graag alles wat populair wordt en het middelpunt van alle ogen bekritiseert en lastert, zelfs als ze er geen idee van hebben. CrossFit is geen uitzondering. In feite is de Crossfit-gemeenschap van ‘Haters’ behoorlijk actief en we kunnen er dagelijks veel van zien op sociale netwerken, forums, YouTube … Hoewel de recensies vaak gemengd zijn en veel van hen gebaseerd op eenvoudige speculatie, gaan we om een ??aantal van hen in dit artikel te verminderen en te bespreken. Je hebt ze vast wel eens eerder gehoord.

1. CrossFit is gevaarlijk

We hebben al een artikel gewijd aan dit onderwerp getiteld: Het eeuwige debat: is Crossfit gevaarlijk?

Dit is een van de belangrijkste kritiekpunten die haters gebruiken om het CrossFit-programma in diskrediet te brengen. Ze verwijzen normaal gesproken naar niet-bestaande letselpercentages, aangezien er momenteel geen sluitende onderzoeken zijn. Als er zo een is deze waarin een onderzoek wordt uitgevoerd bij een niet erg representatieve populatie (132 atleten) en wordt geconcludeerd dat de mate van crossfitblessure vergelijkbaar is met die van andere sporten zoals Gewichtheffen of Powerlifting (en er is geen spoor van rabdomyolyse). Natuurlijk kan, zoals bij elke andere sport, het onjuist en zonder toezicht uitvoeren van bewegingen leiden tot blessures of de kans op optreden vergroten. Slechte programmering, training zonder toezicht, niet goed klimmen… zijn de belangrijkste factoren die het risico op letsel verhogen. Om deze reden verwijzen we altijd naar  het belang van een goede coach in de ontwikkeling van een atleet.

2. Alle CrossFitters zijn geobsedeerd door CrossFit

Op dit punt is het vermelden waard het verschil tussen de concepten, passie en obsessie. Obsessie staat te dicht bij een ander concept, verslaving. Een geobsedeerde crossffiter is iemand die niet alleen vele uren in de BOX doorbrengt, maar ook allerlei gadgets en kleding aanschaft die te maken hebben met de wereld van crossfit, alleen uitgaat met andere crossffiters en de neiging heeft om alle gesprekken uiteindelijk af te leiden om te praten over hun WOD’s of elk aspect gerelateerd aan crossfit. Het is duidelijk dat niet de hele gemeenschap er verre van is. We kunnen toch veel meer fanatisme vinden in de wereld van voetbal, traditionele sportscholen … enz. Extremen zijn nooit goed, maar niet alleen in de wereld van Crossfit maar in het leven in het algemeen. We moeten weten hoe we onze tijd moeten verdelen en een goede balans moeten vinden.

3. CrossFit is duur

Allereerst moet worden opgemerkt dat dit punt sterk afhangt van de plaats waar het wordt beoefend, aangezien de prijzen vaak varieren tussen een zeer gevarieerd prijsbereik. Zeker is dat het niet te vergelijken is, de training onder nauw toezicht van een coach, constant, met een traditionele sportschool. In het laatste geval is er om te beginnen geen stroomregeling. Dat wil zeggen, op bepaalde piekmomenten zal de sportschool zijn ingestort en om een ??machine te gebruiken of oefeningen te doen, moet u even wachten, waardoor uw training wordt vertraagd. Aan de andere kant laat de supervisie en trainingsplanning van de monitoren van een traditionele sportschool vaak veel te wensen over, omdat ze zich beperken tot het verschijnen zonder de assistenten te corrigeren / adviseren. Zo,

In een BOX is elke les echter beperkt tot een aantal atleten, zodat iedereen over het benodigde materiaal beschikt en de coach (s) zich te allen tijde bewust kunnen zijn van de ontwikkeling van de training.

4. Uitvoering van oefeningen

Een andere van de belangrijkste kritiekpunten op de ‘Haters’. Hoe vaak hebben we dat niet gehoord over: degenen die gedomineerd worden door Kipping of Butterfly worden niet gedomineerd? En hetzelfde geldt voor muscle ups, push-ups, HSPU, etc. Velen lijken niet te begrijpen dat de verschillende technieken die bij dit soort oefeningen worden gebruikt andere doelen nastreven dan de andere (strikte) prestaties. In het midden van een WOD wordt de efficientie van de beweging gezocht om de maximale snelheid te vinden bij de uitvoering. Evenzo wordt bijvoorbeeld bij bodybuilding gedaan op zoek naar maximale spierhypertrofie. Dit betekent niet dat er geen strikte vormen van uitvoering zijn opgeleid. In feite wordt het vrij vaak gedaan. Denkt iemand dat Rich Froning, wie kan meer dan 60 pull-ups in vlinderstijl doen, is niet in staat om een ??flink aantal strenge te doen?